جام جم آنلاین: واژه ذات‌الریه یا عفونت ریه یادآور یك بیماری سخت است حتی در این روزگار و با وجود انواع درمان‌ها و داروها.عفونت ریه بیماری شایعی است و در سال یك درصد افراد بالغ را گرفتار می‌كند و هرساله برخی از این افراد می‌میرند. این بیماری بخصوص در افراد مسن و كودكان كم سن خطرناك است. عفونت ریه می‌تواند در اثر باكتری ،ویروس یا قارچ ایجاد شود.در اغلب موارد باكتری‌ها عامل اصلی ایجاد بیماری هستند.
www.takmahfel.com

این عوامل معمولا در ریه افراد سالم وجود ندارند. گاهی اوقات آنها توسط جریان خون به ریه‌ها می‌رسند ولی اغلب همراه با نفس كشیدن توسط قطرات ریز آب موجود در هوای تنفسی (قطرات تنفسی) به ریه‌ها منتقل می شوند.

علائم بیماری

عفونت ریه بسته به عامل ایجادكننده می تواند علائم مختلفی داشته باشد. تب، درد قفسه سینه سرفه كاهش اشتها و ضعف علائم اصلی بیماری هستند.

سرفه در ابتدا ممكن است خشك باشد اما یك تا دو روز بعد سرفه همراه با خلط می‌شود. خلط معمولا زرد رنگ است و ممكن است رگه‌های خونی داشته باشد یا نارنجی رنگ باشد.

تنفس بیمار سریع و سطحی می‌شود و ممكن است بیمار به نفس نفس زدن بیفتد. در موارد شدید اكسیژن رسانی مناسب كاهش می‌یابد و ممكن است علائم كمبود اكسیژن در فرد بروز كند.

تنفس عمیق یا سرفه ممكن است منجر به ایجاد درد عمقی در قفسه سینه شود. این علامت ممكن است نشان دهنده گسترش عفونت به پرده پوشاننده ریه‌ها باشد.

افراد در معرض خطر

هر چند همه سالم ممكن است به این بیماری مبتلا شوند، با این وجود برخی افراد استعداد بیشتری برای ابتلا به این بیماری دارند. در راس این افراد باید از سیگاری‌ها نام برد. افراد در سنین بسیار بالا و بسیار پایین (نوزادان و افراد مسن) نیز سیستم دفاعی ضعیف‌تری دارند و شانس ابتلایشان بیشتر است.

كسانی كه به هر دلیل سیستم ایمنی بدنشان ضعیف شده است (مثل مبتلایان به ایدز، كسانی كه داروهای شیمی درمانی استفاده می‌كنند و ...) نیز جزیی از این دسته محسوب می شوند. كسانی كه مبتلا به بیماری‌هایی‌ تضعیف‌‌كننده‌ مقاومت‌ بدن‌ نظیر بیماری‌های‌ قلبی‌، سرطان، سل، نارسایی احتقانی قلب، دیابت، یا بیماری‌های‌ مزمن‌ ریوی‌ هستند نیز باید بیشتر مراقب خود باشند. افرادی كه طحال آنان برداشته شده است نیز در معرض خطر بیشتری هستند.

درمان

درمان بیماری كاملا با توجه به علت آن انجام می‌شود. با توجه به‌علت و شدت بیماری گاه بیمار مواردی به صورت سرپایی درمان می‌شود و گاه نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد. البته در اكثر بیماران‌ درمان‌ این‌ عفونت‌ در منزل‌ انجام‌ می‌گیرد. درمان با‌داروهای ضد باكتری ویروس یا قارچ به صورت خوراكی یا تزریقی، فیزیوتراپی قفسه سینه و در مواردی اكسیژن، درمان‌های اصلی بیماری محسوب می‌شوند. برای‌ درد خفیف‌، تب‌ و احتقان‌ ممكن‌ است‌ از داروهایی‌ نظیر استامینوفن‌ یا قطره‌های‌ بینی‌، اسپری‌ها یا قرص‌های‌ ضداحتقان‌ استفاده‌ شود.بیماران می‌توانند از یك‌ دستگاه‌ مرطوب‌‌كننده‌ با بخار سرد برای‌ مرطوب‌ كردن‌ هوا استفاده‌ كنند. برای‌ تخفیف‌ درد سینه‌ می‌توان از یك‌ بالشتك‌ گرم‌‌كننده‌ یا كمپرس‌ گرم‌ بر روی‌ قفسه‌ سینه‌ استفاده‌ كرد. پزشكان توصیه می‌كنند برای كمك‌ به‌ تخلیه‌ ترشحات‌ ریوی‌ بیمار سرفه‌ كند‌ و تنفس‌ عمیق‌ بكشد.

برای پیشگیری

1. سیگار نكشید

2. از تماس با افراد مبتلا به عفونت‌های تنفسی خودداری كنید.

3. از مواجهه با سرما یا خیس بودن در هوای سرد خودداری كنید.

4. تغذیه مناسب بخصوص در كودكان عامل مهمی در پیشگیری از عفونت‌های ریه است.

5. درمان به موقع عفونت‌های ساده تنفسی احتمال عفونت ریه را كاهش می‌دهد.

6 . ویتامین‌های تازه بخصوص ویتامین ث مصرف كنید.

7. واكسن می‌تواند از ابتلا به برخی انواع عفونت ریه جلوگیری كند؛ البته واكسن برای تمام افراد ضروری نیست و بیشتر به افراد در معرض خطر توصیه می‌شود؛ واكسن‌هایی كه بیشتر توصیه به آنها شده است آنفلوآنزا و پنوموكوك است.

8 . سالخوردگان و كودكان كم سن بهتر است در محل‌هایی كه احتمال آلودگی در آنها بیشتر است حضور نیابند.

9. سرخود دارو بخصوص آنتی بیوتیك و داروهای كورتون دار مصرف نكنید.

10. اگر مبتلا به بیماری‌های مزمن هستید حتما برای پیشگیری با پزشك خود مشورت كنید.


نوشته شده در تاریخ جمعه 13 شهریور 1388    | توسط: رضا    | طبقه بندی: توصیه های پزشکی،     | نظرات()